Werk in uitvoering

High Five

Dit wordt mijn eerste beeld in kalksteen. Hiervoor volgde ik in het Franse Melay een cursus bij Paul van Laere.

 

Eerst maak ik een model in klei. Van een rechthoekig blok moet nu eerst een cilinder worden gehakt.

  

Vervolgens wordt de plaats en de stand van de vijf 'schijven' op de steen aangegeven.

     

Dan volgt het vormgeven van de schijven, van grof naar steeds fijner.

De foto's van het vervolg zijn helaas verdwenen door een inbraak. Ik kan wel vertellen dat er nog heel veel hak- en schaafwerk is gevolgd. Drie keer dacht ik dat hij klaar was, maar dan bleek het tóch nog niet helemaal naar mijn zin, dus dan ging hij opnieuw onder de hamer. Nu is ie dan toch echt klaar. En van een naam voorzien.

   

 

werktitel: Oog

Dit is de steen

In eerste instantie volg ik de vorm van de steen.

Het effect is een soort oog. Ook kan ik er een vogelkop of een vis in zien.

De ronding zit er nu meer in, de randen zijn wat geprononceerder geworden en het middenstuk heb ik wat verlaagd om meer diepte erin te krijgen.

De linkerpunt heb ik verder naar linksonder verlegd. Er komt beweging in het beeld.

Blad

Dit is de steen. Ik heb er al wat op getekend op zoek naar de vormen.

De eerste lijnen zijn er. Aan beide zijden komt een ander patroon.

 

Langzamerhand ga ik van de beitel meer over op de rasp, al komt de beitel nog zeer regelmatig aan het werk.

   

 

 

 

Abstract

Dit is mijn grootste steen tot nu toe. En zwáár! 35 kilo. Ik moest hem op de bok takelen! Wat het worden moet? Ik heb een vloeiende vorm in gedachten. Een soort golf. Maar of het dat uiteindelijk ook wordt? We zullen zien.

Eerst de steen met een soort pikhouweel grofweg in vorm brengen. Zwaar werk. Wel lekker om te doen.

   

  

 

  

Nu het beeld klaar is vind ik 'm toch wat saai.  Het is weliswaar een vloeiende vorm geworden, maar het spreekt me niet aan. Ik besluit hem opnieuw onder handen te nemen.

Ik vind hem te glad en heb besloten om het oppervlak te hameren en de dieper liggende delen wel glad te polijsten. Je krijgt dan een spannend kleurenverschil. Het uiteindelijke resultaat:

Abstract van witte albast

Deze steen lag al jaren op de plank. Ik heb er ooit aan gewerkt, maar dat beviel toen niet. Nu maar eens opnieuw ter hand genomen. Eerst eens zoeken wat het zou kunnen worden.

        

Na een aantal pogingen wordt het duidelijker: het worden 2 om elkaar draaiende figuren. Het heeft iets weg van 2 vogels die aan het baltsen zijn.

 

Nu kom ik in de fase die me het liefst is: het fijnere werk. Nu komt het erop aan dat de vormen kloppen en harmonieus zijn.

      

 

 

Slakkenhuis

Een mooie vorm heeft deze steen. Het lijkt me een goeie om er een druppel van te maken. Leuk om een vloeiende vorm te maken.

Eerst de steen 'rustiger' maken en globaal in vorm te tikken. Maar...
Al tikkend breekt er een flinke brok af. Dat was dan de onderkant van de druppel. Exit druppel.

Dan wordt het dus een slakkenhuis.

Na een poosje getwijfeld te hebben of ik hem wel of niet zou uithollen kwam het antwoord vanzelf: ja dus. Wel lastig manoeuvreren daarbinnen.

Dan moet hij er dun uitzien, dus de randen worden dunner. Nu wordt het wel een kwetsbaar gedoe. Ik moet erg oppassen dat ik die dunne randen niet beschadig.
Ik ga verder met de vorm verfijnen en gebruik nu een fijnere rasp en grof schuurpapier.

Na 3 schuurrondes ziet hij er al fraai uit, al zeg ik het zelf.

Maar dan vind ik dat er nog een krul in moet, de ronding is niet goed genoeg (er zitten nog teveel oneffenheden in) en de binnenkant is niet helemaal naar mijn zin. Hoe gladder een beeld wordt, hoe beter je ziet wat er nog aan schort. Dus de hele schuurserie kan opnieuw beginnen. Uiteindelijk ben ik tevreden. De krul geeft het beeld iets speels, maakt hem meer áf.
Zie het eindresultaat bij Foto's beelden.

 

 

 

 

 

Schildpad

Dit is een hele platte steen. daarom heb ik hem lange tijd laten liggen. Ik wist niet zo goed wat ik daarvan nu zou maken. Maar nu weet ik het: een schildpad: plat genoeg.

Eerst maar eens het schild een beetje in vorm brengen.

en bepalen waar de poten komen

De poten zijn nog best lastig. Ook heb ik een beetje spijt van de keuze voor een schildpad omdat ik merk dat er toch wel héél veel steen moet weghalen. En daar waar ik meer steen zou willen hebben zit er geen. Dit dwingt me tot wat vreemde pootstanden. Hopelijk blijkt dat straks een voordeel!

Ha, de kop is nu aan de beurt.

Het schild is nu verder uitgewerkt. Dit geeft 'm leven. Verder met de verfijning van de poten en kop.

Van zijn rechtervoorpoot is een stuk afgebroken. Dus opnieuw aan de slag om die te fatsoeneren en van nagels te voorzien. Ook vind ik dat het schild meer reliëf mag hebben. Dus er komen meer vlakken bij en de groeven maak ik dieper. De huid ga ik spikkelen. Dat is nog een lastige klus omdat ik niet overal bij kan. Met een soort gebogen priem lukt het uiteindelijk toch. Door die gespikkelde huid komt er contrast met het schild en gaat hij meer leven.

En na dagenlang verfijnen en schuren en polijsten is hij eindelijk klaar. Het resultaat is te zien bij Foto's beelden.