Werk in uitvoering

 

Opgetild

Ierse hardsteen

Ik ga een beeld namaken. Dit wilde ik 2 jaar geleden al doen tijdens een beeldhouwweek bij Paul van Laere, maar toen werd het het beeld "balans". Nu alsnog dan. Dit wordt een beeld naar een beeld van Paul. Hoe hij het noemt weet ik niet, maar hij zei me dat er het idee in zit dat het beeld zichzelf optilt. Vandaar de werktitel. Ik kies dit beeld omdat het vrij eenvoudig van vorm is. Dat lijkt me wel nodig omdat dit mijn eerste beeld in hardsteen wordt. Dan moet je niet te gedetailleerd willen werken. En deze vorm vind ik ook bijzonder mooi.

Dit is de steen. een joekel van 75 kilo. Daarvan heb ik maar een deel nodig. Dus ik boor enkele uren om er een deel van af te halen.

 

Dit is het deel waar ik het beeld van ga maken.     Eerst maar eens de vorm wat fatsoeneren.          

 

Ik ben nu steeds bezig met een puntbeitel. De brokstukken vliegen me om de oren. Het is flink meppen. Hard hoor! Maar wel lekker om te doen. Mijn armspieren moeten er wel aan wennen.

 

Hij wordt al wat ronder.

 

Zo, de vorm is los. Hij wordt nu wel kwetsbaarder, dus ik laat de dunne uiteinden nog maar even met rust.

 

Het oppervlak bewerk ik met de puntbeitel. Daarmee maak ik allemaal ringen. Een secuur karweitje. Hiermee kan ik ook al de vorm wat preciezer maken. De uiteinden worden ook al slanker.

  

Ik ben nu vooral bezig met de uiteinden. Die zijn erg kwetsbaar en ik ben als de door dat er wat breekt. In gedachten hoor ik steeds "krak", maar tot nu toe gaat het gelukkig goed.

Hier ben ik bezig met polijsten. Een hele klus nog, want er moet nogal eens toch nog wat bijgewerkt worden met de beitel of de rasp.

En dan is ie klaar. Nu nog een passende naam bedenken.

 

Boog

Pierre de Lens, Franse kalksteen

Dit is het idee (model in klei)

Eerst teken ik de schijven op de steen

Dan hak ik grofweg de omtrek erin

De schijven komen op verschillende hoogtes. Daarom boor ik gaten in iedere schijf. Hoe diep ik boor hangt af van hoe laag de schijf moet worden.

Ook in het midden boor ik een stuk uit. Op de schijven zet ik op iedere 1/3 een lijn. Daar schuin ik de kanten af. Er ontstaat dan een 8-hoek. Binnen deze achthoek past een cirkel.

Het gat zit erin. Ook aan de andere kant heb ik nu al een aantal schijven schuin afgehakt, richting achthoek. Ik merk alleen dat, hoe precies ik ook probeer te meten en af te tekenen, ik steeds verder van de oorspronkelijke maten begin af te wijken. ik ben bang dat de cirkels niet zo rond zullen worden als ik het in mijn hoofd had.

Hier heb ik al 3 schijven grofweg rond gehakt. Dit vind ik ontzettend lekker werk. Het tikt lekker. En ik hoef niet steeds te meten.

Het begint nu een beetje te ogen. De rondingen worden steeds preciezer. Keer op keer loop ik alle schijven langs. De laatste schijf is nog niet in vorm. Ik weet nog niet goed welke stand ik die wil geven. dus daar wacht ik maar even mee

.

Ik ga nu over op het fijnere werk. Van de beitel stap ik nu over op de grove rasp. Daarmee verfijn ik de vorm steeds verder.

               

Keer op keer neem ik iedere schijf onder de loep. Hoe smal mogen ze worden? Zijn de schijven rond genoeg? Zijn de lijnen vloeiend?

  

Bij de laatste schijf gekomen, nog een paar tikjes met de beitel, en dan breekt het beeld heel rustig in tweeën. Een zachte "krak" en daar heb ik 2 stukken liggen. Gelukkig bestaat er goede lijm, maar ook het lijmen heeft me nogal wat hoofdbrekens en tijd en werk gekost. Gelukkig zie je er nu bijna geen barst meer van.

 

Hij is klaar. Nu nog een sokkel en een naam. "Boog" is misschien een wat te karige naam.

 

 

werktitel: Oog

Dit is de steen

In eerste instantie volg ik de vorm van de steen. Het effect is een soort oog. Ook kan ik er een vogelkop of een vis in zien.

De ronding zit er nu meer in, de randen zijn wat geprononceerder geworden en het middenstuk heb ik wat verlaagd om meer diepte erin te krijgen.

De linkerpunt heb ik verder naar linksonder verlegd. Er komt beweging in het beeld.

Het idee van een oog heb ik losgelaten. De zijkant nodigt uit tot het maken van een rand van bladeren. Ook heeft het beeld de vorm van een shivlingam, een hindoeïstische offerschaal. Ik laat me hierdoor verder inspireren, al hoeft het niet een exacte shivlingam te zijn. Ik blijf in de sfeer van bladeren en bloeiwijzen.

Ik vind hem te druk. Ik denk dat ik de bol in het midden toch glad ga maken.

 

 

werktitel: Melay

Dit wordt mijn eerste beeld in kalksteen. Hiervoor volgde ik in het Franse Melay een cursus bij Paul van Laere.

 

Eerst maak ik een model in klei. Van een rechthoekig blok moet nu eerst een cilinder worden gehakt.

  

Vervolgens wordt de plaats en de stand van de vijf 'schijven' op de steen aangegeven.

     

Dan volgt het vormgeven van de schijven, van grof naar steeds fijner.
Hierna heb ik nog eindeloos aan dit beeld gewerkt, maar foto's van dit proces ontbreken omdat mijn camera toen is gestolen. Het eindproduct is natuurlijk wel te zien bij de foto's.

 

Blad

Dit is de steen. Ik heb er al wat op getekend op zoek naar de vormen.

De eerste lijnen zijn er. Aan beide zijden komt een ander patroon.

 

Langzamerhand ga ik van de beitel meer over op de rasp, al komt de beitel nog zeer regelmatig aan het werk.

   

 

 

 

Abstract

Dit is mijn grootste steen tot nu toe. En zwáár! 35 kilo. Ik moest hem op de bok takelen! Wat het worden moet? Ik heb een vloeiende vorm in gedachten. Een soort golf. Maar of het dat uiteindelijk ook wordt? We zullen zien.

Eerst de steen met een soort pikhouweel grofweg in vorm brengen. Zwaar werk. Wel lekker om te doen.

   

  

 

  

Nu het beeld klaar is vind ik 'm toch wat saai.  Het is weliswaar een vloeiende vorm geworden, maar het spreekt me niet aan. Ik besluit hem opnieuw onder handen te nemen.

Ik vind hem te glad en heb besloten om het oppervlak te hameren en de dieper liggende delen wel glad te polijsten. Je krijgt dan een spannend kleurenverschil. Het uiteindelijke resultaat:

Abstract van witte albast

Deze steen lag al jaren op de plank. Ik heb er ooit aan gewerkt, maar dat beviel toen niet. Nu maar eens opnieuw ter hand genomen. Eerst eens zoeken wat het zou kunnen worden.

        

Na een aantal pogingen wordt het duidelijker: het worden 2 om elkaar draaiende figuren. Het heeft iets weg van 2 vogels die aan het baltsen zijn.

 

Nu kom ik in de fase die me het liefst is: het fijnere werk. Nu komt het erop aan dat de vormen kloppen en harmonieus zijn.

      

 

 

Slakkenhuis

Een mooie vorm heeft deze steen. Het lijkt me een goeie om er een druppel van te maken. Leuk om een vloeiende vorm te maken.

Eerst de steen 'rustiger' maken en globaal in vorm te tikken. Maar...
Al tikkend breekt er een flinke brok af. Dat was dan de onderkant van de druppel. Exit druppel.

Dan wordt het dus een slakkenhuis.

Na een poosje getwijfeld te hebben of ik hem wel of niet zou uithollen kwam het antwoord vanzelf: ja dus. Wel lastig manoeuvreren daarbinnen.

Dan moet hij er dun uitzien, dus de randen worden dunner. Nu wordt het wel een kwetsbaar gedoe. Ik moet erg oppassen dat ik die dunne randen niet beschadig.
Ik ga verder met de vorm verfijnen en gebruik nu een fijnere rasp en grof schuurpapier.

Na 3 schuurrondes ziet hij er al fraai uit, al zeg ik het zelf.

Maar dan vind ik dat er nog een krul in moet, de ronding is niet goed genoeg (er zitten nog teveel oneffenheden in) en de binnenkant is niet helemaal naar mijn zin. Hoe gladder een beeld wordt, hoe beter je ziet wat er nog aan schort. Dus de hele schuurserie kan opnieuw beginnen. Uiteindelijk ben ik tevreden. De krul geeft het beeld iets speels, maakt hem meer áf.
Zie het eindresultaat bij Foto's beelden.

 

Schildpad

Dit is een hele platte steen. daarom heb ik hem lange tijd laten liggen. Ik wist niet zo goed wat ik daarvan nu zou maken. Maar nu weet ik het: een schildpad: plat genoeg.

Eerst maar eens het schild een beetje in vorm brengen.

en bepalen waar de poten komen

De poten zijn nog best lastig. Ook heb ik een beetje spijt van de keuze voor een schildpad omdat ik merk dat er toch wel héél veel steen moet weghalen. En daar waar ik meer steen zou willen hebben zit er geen. Dit dwingt me tot wat vreemde pootstanden. Hopelijk blijkt dat straks een voordeel!

Ha, de kop is nu aan de beurt.

Het schild is nu verder uitgewerkt. Dit geeft 'm leven. Verder met de verfijning van de poten en kop.

Van zijn rechtervoorpoot is een stuk afgebroken. Dus opnieuw aan de slag om die te fatsoeneren en van nagels te voorzien. Ook vind ik dat het schild meer reliëf mag hebben. Dus er komen meer vlakken bij en de groeven maak ik dieper. De huid ga ik spikkelen. Dat is nog een lastige klus omdat ik niet overal bij kan. Met een soort gebogen priem lukt het uiteindelijk toch. Door die gespikkelde huid komt er contrast met het schild en gaat hij meer leven.

En na dagenlang verfijnen en schuren en polijsten is hij eindelijk klaar. Het resultaat is te zien bij Foto's beelden.